Megalithische begraafplaats van Carrowmore

Tickets en tours: wat boekt u?

Voor Carrowmore wordt op GetYourGuide niets verkocht. De site wordt beheerd door het Office of Public Works, dat een klein bezoekerscentrum heeft in een gerestaureerd boerenhuisje bij het parkeerterrein. In het seizoen betaalt u daar een bescheiden toegangsprijs, die een tentoonstelling over de graven en toegang tot de omheinde velden rond de centrale cairn omvat. De nationale Heritage Card is er geldig.

Rondleidingen door het personeel van het bezoekerscentrum zijn in de zomer vaak beschikbaar, afhankelijk van de vraag, en zijn de beste manier om te begrijpen waar u naar kijkt, want veel graven zijn teruggebracht tot ringen van zwerfkeien. Zonder gids geven de gratis folder en de panelen langs het pad toch een duidelijke route.

De meeste mensen komen met de auto uit Sligo, vaak op dezelfde dag als de klim naar de top van Knocknarea, naar de cairn die bekendstaat als het graf van koningin Maeve, of als onderdeel van een rondrit langs de noordwestkust. Dagtours vanuit Dublin naar het westen doen Carrowmore zelden aan, omdat de rit meer dan tweeënhalf uur per richting duurt. Enkele lokale gidsen in Sligo bieden wandel- of minibustours door het bredere neolithische landschap aan, inclusief Carrowkeel; vraag daar gerust naar bij het toeristenbureau. Het verstandigste plan is een ochtend in Carrowmore, gevolgd door de wandeling naar Knocknarea in de middag.

Korte geschiedenis

Carrowmore werd in het 4e millennium v.Chr. gebouwd door neolithische boeren; radiokoolstofdateringen plaatsen de graven tussen ongeveer 3750 en 3000 v.Chr., waarmee ze tot de vroegste ganggraven van Ierland behoren. Listoghil, de centrale cairn, dateert van ongeveer 3500 v.Chr. De meeste bijzettingen waren crematies, en de kamers werden in de bronstijd en de ijzertijd opnieuw gebruikt. Ongeveer 30 graven zijn bewaard, maar zo'n 25 andere werden na 1800 verwoest door steengroeven en het ontginnen van velden. Gabriel Beranger tekende de site in 1779, George Petrie nummerde de graven in 1837 en William Wood-Martin groef hier in de jaren 1880. Göran Burenhult leidde de opgravingen van 1977 tot 1998. DNA uit Listoghil wijst op een verwantschap met bijzettingen in Newgrange en Carrowkeel.

Bereikbaarheid

Carrowmore ligt ongeveer 4 km ten zuidwesten van de stad Sligo, aan de kleine wegen van het schiereiland Coolera, en is vanuit de stad aangegeven. Met de auto of taxi duurt het ongeveer tien minuten; bij het bezoekerscentrum is een gratis parkeerterrein. Fietsen vanuit Sligo kan over rustige maar smalle weggetjes. Lokale buslijnen richting Strandhill komen op sommige routes op loopafstand langs, maar ze rijden niet vaak, dus controleer de dienstregeling. Station Sligo heeft treinen uit Dublin Connolly, die er ongeveer drie uur over doen. Ireland West Airport Knock ligt ongeveer een uur rijden weg, en de luchthaven van Dublin ongeveer tweeënhalf uur. Het parkeerterrein van Knocknarea ligt ongeveer tien minuten rijden verder naar het westen.

Regels en wat u meeneemt

Klim niet op de graven en verplaats geen stenen, en houd honden aan de lijn, want er grazen schapen en koeien in de buurt. Sluit de hekken achter u. Sommige graven liggen op particuliere landbouwgrond buiten het omheinde gebied en mogen alleen vanaf de weg worden bekeken. De velden zijn vaak nat, dus draag waterdichte laarzen en neem ook in de zomer een regenjas mee. Er zijn toiletten in het bezoekerscentrum; er is geen café, maar Sligo en Strandhill liggen dichtbij.

Beste reistijd

Bij een bezoek aan Carrowmore bepaalt het weer meer dan de drukte. De site bestaat uit open velden zonder beschutting, en de Atlantische kust van Sligo is vaak winderig en nat. Het bezoekerscentrum is alleen in de warmere helft van het jaar open, ruwweg van Pasen tot half oktober, en dan zijn ook de rondleidingen en de tentoonstelling beschikbaar. Ochtenden en late middagen in de zomer brengen zacht licht over de stenen en Knocknarea.

Mei tot september is de aangenaamste periode, met lange dagen waarop Carrowmore en Knocknarea op dezelfde dag passen. Juli en augustus brengen touringcars en gezinnen op vakantie, maar de velden vangen die makkelijk op. Rond de winterzonnewende en de lente-equinox komen sommige bezoekers kijken hoe de zon zich verhoudt tot de graven en de omringende heuvels. Reken op één tot twee uur voor de velden en de tentoonstelling, en op drie uur extra als u Knocknarea beklimt.